De Rekenkamer heeft op 24 januari 2016 een rapport gepubliceerd over inburgering. De Rekenkamer stelt onder andere: De eigen verantwoordelijkheid als basis van het inburgeringsbeleid is vooraf niet goed onderbouwd en werkt onvoldoende in de praktijk. Het merendeel van de inburgeraars heeft ondersteuning nodig bij de start van een inburgeringstraject. Duale trajecten zijn met de Wi2013 nauwelijks gestimuleerd en er zijn belemmeringen in de toepassing ervan. Het huidige beleid stimuleert inburgeraars onvoldoende om op het hoogst haalbare niveau examen te doen. Dit verkleint mogelijk de kans op participatie.

OVAL-leden herkennen deze kritiek. Tussen 2007 en 2012 zijn in publiek-private samenwerking zeer goede resultaten behaald in de inburgering. De gemeenten kochten, als professionele inkopers, trajecten in voor inburgeraars bij publieke en private opleiders. Daar waar mogelijk werden duale trajecten ingekocht, waarin taal en werk of taal en opleiding werden gecombineerd. Dit om zo snel mogelijk de kans op participatie te vergroten. Zo’n 60% van de trajecten werden ingekocht bij private aanbieders, vaak in de combinatie taal en werk. De gemeenten beoordeelden bij de inkoop de kwaliteit van de opleiders op basis van examenresultaten, prijs-kwaliteit-verhouding en mogelijkheden tot maatwerk, bijvoorbeeld taallessen in avonduren en het weekend.

OVAL pleit dan ook voor het terugleggen van de regie bij inburgering bij de gemeenten, die veel beter dan de individuele inburgeraar in staat zijn om kwalitatief goede opleidingen in te kopen en dan de mogelijkheid hebben om taal en werk te combineren in duale trajecten.

Bron: OVAL