OVAL is het met het Centraal Planbureau eens dat re-integratie-inspanningen selectief en gericht moeten worden ingezet. En dat meer onderzoek naar effectiviteit van instrumenten noodzakelijk is. OVAL constateert daarnaast dat in de reacties op de publicatie te snel wordt voorbijgegaan aan de andere door het Centraal Planbureau genoemde positieve effecten van actief arbeidsmarktbeleid en re-integratie. En dat er politieke en maatschappelijke keuzes ten grondslag kunnen liggen om middelen in te zetten die zichzelf niet terugverdienen. OVAL is van mening dat deze meer sociale argumentatie eveneens goede argumentatie kan zijn voor het ondersteunen van mensen met minder kansen op de arbeidsmarkt.
Het gericht inzetten van re-integratie-instrumenten, afhankelijk van de afstand tot arbeidsmarkt van de persoon, is essentieel als het gaat om effectieve re-integratie. Dat blijkt ook uit het op 21 april 2016 verschenen onderzoek van CBP van ‘Kansrijk arbeidsmarktbeleid’. OVAL heeft in de afgelopen jaren op basis van divers onderzoek en de praktijk al gezien dat ‘targeting’ (het gericht inzetten van instrumenten waar, wanneer en voor wie ze het meest effectief zijn) noodzakelijk is om re-integratiemiddelen zo efficiënt mogelijk in te zetten. Dus begeleiding en bemiddeling en controle op verplichtingen voor mensen met korte afstand tot de arbeidsmarkt; loonkostensubsidies voor mensen met een grotere afstand en scholing voor werkzoekenden met een grote kans op langdurige werkloosheid.
OVAL pleit voor evidence based werken en bij het inzetten van nieuw instrumentarium onderzoek vooraf op de effectiviteit van de interventies. Dat is een beweging die de komende jaren verder moet worden versterkt. Het onderzoeksprogramma ‘Vakkundig aan het werk’ kan daar aan bijdragen.
De reacties op de publicatie lijken zich geheel te focussen op het bereiken van lagere werkloosheid en lagere uitkeringslasten met re-integratie. Het Centraal Planbureau geeft echter aan dat een doel van beleid ook kan zijn het bevorderen van (arbeids-)participatie van zoveel mogelijk groepen. Als men dit doel wil bereiken, kan beleid nodig zijn dat zichzelf niet terugverdient. De wens om zoveel mogelijk mensen te laten participeren is gebaseerd op het idee dat dit goed is voor de mensen zelf en omdat er bredere maatschappelijke effecten zijn die samenhangen met de participatie van deze groepen, zoals minder sociale uitsluiting en ongelijkheid en mogelijk ook een betere gezondheid en minder criminaliteit. Deze doelstelling is in de reactie op de publicatie onderbelicht gebleven. Een voorbeeld zijn de jongeren die vanuit het speciaal onderwijs de arbeidsmarkt betreden. Na jarenlang intensief (en kostbaar) onderwijs, zullen zij vaak niet zonder begeleiding de arbeidsmarkt kunnen betreden en daar zonder ondersteunende (financiële) maatregelen aan het werk blijven.
Tot slot heeft participatie op de arbeidsmarkt niet alleen effect op inkomen en productiviteit van mensen, maar ook op hun sociale positie, welbevinden en gezondheid. Wanneer als gevolg van actief arbeidsmarktbeleid bepaalde groepen een plek krijgen op de arbeidsmarkt die zonder dit beleid onbereikbaar zou zijn, vermindert actief arbeidsmarktbeleid (indirect) de (inkomens)ongelijkheid, armoede en sociale uitsluiting in de samenleving volgens Centraal Planbureau.
Lees hier het Rapport CPB Kansrijk arbeidsmarktbeleid.
Bron: OVAL
